Auto immuunziekten

verschenen 03-01-2008 in de Mens Sana Berichten 25-08

Dit artikel is in het februari nummer van het tijdschrift Beyond Medicine verschenen.

Auto-immuunziekten: een vorm van muiterij

 


 

1. Auto-immuunziekten

 

De benaming Auto-Immuunziekten wordt gereserveerd voor al die aandoeningen waarbij het immuunapparaat antistoffen gaat produceren tegen één of meer eigen organen of onderdelen daarvan. Het zijn chronische aandoeningen omdat de oorzaak feitelijk nog onbekend is en de reguliere behandelingen gericht zijn op het doen verminderen van de klachten zonder dat de oorzaak helaas kan worden weggenomen.

 

Het is een heel grote groep van ziekten want op dit moment zijn er al minstens 80 verschillende auto-immuunziekten beschreven. En wellicht komen er nog steeds nieuwe bij. Op een zeker moment begint het immuunapparaat met het vormen van antistoffen tegen het eigen lichaam, zogenaamde autoantistoffen. Daar zit in feite een autodestructief element in en dan kun je je afvragen waarom dat gebeurt?

Onder normale omstandigheden is het immuunapparaat zodanig goed getraind en opgevoed dat het precies het verschil weet tussen wat ZELF is en wat NIET ZELF, tussen wat LICHAAMSEIGEN is en wat LICHAAMS-VREEMD. Dit is echter een zo belangrijke eigenschap, een zo kritisch gebeuren dat de weegschaal kan door-slaan in de verkeerde rich-ting zodat de immuuncellen hun strijd gaan richten te-gen de eigen ‘manschap-pen’, je zou dan kunnen spreken van muiterij of een coup. De soldaten of de huurlingen nemen het heft in eigen hand en gaan hun eigen strijd strijden met hun eigen doelen die niet meer overeenkomen met de plan-nen van de regering. Soms zijn deze acties slechts gericht op de plundering van een wijk of een stadsdeel (antistoffen tegen slechts één orgaan) maar soms leidt het zelfs tot een regelrechte staatsgreep (als meerdere orgaansystemen tegelijk worden aange-vallen, systemische auto-immuunziekte).

We hebben dan feitelijk te maken met een overactief leger (immuunapparaat) dat allerlei irreguliere acties uitvoert. Nogal eens zie je dat het leger de normale taken dan niet goed meer kan uitvoeren, dat is ook niet zo vreemd want het kan niet op twee plaatsen tegelijk zijn. Het heel precies balan-ceren tussen het direct aanvallen van krachtige, ziekteverwekkende kiemen en het niet aanvallen van de eigen weefsels, in de medische wereld aangeduid met de term ZELFTOLERANTIE, is een heel delicate kwestie. Je zou zelfs kunnen zeggen dat een zekere mate van auto-immuniteit de evolutionaire prijs is van het in staat zijn tot het neerzetten van een effectieve reactie op binnendringende ziektekiemen. We staan er natuurlijk helemaal niet bij stil dat er een uitgebreide reeks van mechanismen werkzaam is die onder normale omstandigheden onze zelftolerantie zal bewerkstelligen zodat het ontstaan van auto-immuunziekten voorkomen wordt.

Top

Op zoek naar de voorlopers van Auto immuunziekten
Er treden de laatste decennia in toenemende mate steeds meer allergieën op. Een allergie is in feite een ontsporing van het immuunapparaat omdat er antistoffen gemaakt worden tegen bepaald soort voedsel, of tegen andere stoffen waar ons lichaam binnen mee in contact komt:
a) via het maagdarm-kanaal, zo kan b.v. een koemelkallergie ontstaan;
b) via de luchtwegen zoals boompollen of graspollen, zo ontstaat b.v. ‘hooi-koorts’ en/of astma;
c) via de huid of de slijmvliezen, er is dan sprake van netelroos (urticariën) of contacteczeem.

We beschouwen het als een ontsporing van het immuunsysteem omdat het in feite in het geheel niet nuttig is om antistoffen te maken tegen deze elementen. Vaak gaat deze ontsporing hand in hand met het tekort schieten van de productie van antistoffen tegen ziektekiemen zoals virussen, bacteriën en schimmels. Er is dan sprake van een falende afweer, terwijl het hele immunologische systeem hier juist bij uitstek voor bedoeld is. We gaan er in de natuurgeneeskunde vanuit dat de belangrijkste oorzaak van de enorme toename van allergieën gelegen is in het feit dat we onszelf in de westerse wereld veel te veel bloot stellen aan een veel te hoog aantal lichaams-vreemde stoffen. Om in de beeldspraak te blijven: het is zo druk geworden op het marktplein dat het voor het leger ondoenlijk wordt om genode gasten te blijven onderscheiden van geïnfiltreerde vijanden. Er kan zich tenslotte altijd een terrorist onder het publiek bevinden. Het leger is overalert en gedraagt zich nerveus. Dan wil het zijn onderdrukkende activiteiten ook wel eens inzetten waarbij onschuldige burgers het slachtoffer worden. Dan treden er auto-immuun-stoornissen op en dat is zo schadelijk voor een levend organisme dat de immunoloog Ehrlich dat ooit eens omschreef als de horror autotoxicus, dan komt er een proces van zelfvernietiging op gang waar je niet aan moet denken.

Andy Goldsworthy

Voorbeelden van auto immuunziekten
Vele hebben exotisch klinkende namen die de ziektetoestand beschrijft in het Latijn of verwijzen naar de persoon die de ziekte als eerste beschreef.

0 antifosfolipiden syndroom
0 arteriitis temporalis
0 CREST-syndroom
0 cutane leucocytoclastische angiitis
0 dermatomyositis
0 essentiele cryoglobulinemische vasculitis
0 Henoch-Schönlein purpura
0 hypereosinofiel syndroom
0 hypersensitivity vacsculitis
0 lupus erythematodes disseminatus (LES)
0 lupus like syndrome
0 microscopische polyangitis
0 mixed connective tissue disease (MCTD)
0 multiple sclerosis (MS)
0 polyangiitis overlap syndroom
0 polymyalgia reumatica/-polyarteriitis nodosa (PAN)
0 polymyositis
0 Raynaud fenomeen
0 reumatoide artritis (RA)
0 reuzencelarteriitis
0 sarcoidose (ziekte van Besnier-Boeck)
0 sclerodermie
0 subacute cutane lupus erythematodes
0 syndroom van Sjögren
0 Takayasu arteriitis vasculitis 0 ziekte van Kawasaki
0 ziekte van Behcet
0 ziekte van Churg-Strauss
0 ziekte van Hashimoto
0 ziekte van Wegener

 

Dit overzicht is overgenomen uit een artikel in het tijdschrift Homeopathie van de KVHN (Lit:1).

Oorzaken en behandeling van Auto immuunziekten
Officieel zijn de echte oorzakelijke factoren van auto-immuunziekten nog onbekend, wel is duidelijk dat daarbij een stevige basis ligt in een aantal afwijkingen van het genetische mate-riaal, aangeboren of als mutatie (een spontaan optredende fout in het DNA). Daarnaast moeten er een (flink!?) aantal ongezonde omgevingsfactoren aan te wijzen zijn in de leefwereld van het rijke Westen, zeker als je ziet hoe het totale aantal van patiënten met (een) auto-immuunziekte(n) in de Westerse wereld schrikbarend is toegenomen en lijkt steeds sneller toe te nemen. Dit is herhaald wetenschappelijk aangetoond, zo lees ik in het boek ImmunBiology. Officieus beginnen we in de natuurgeneeskunde steeds meer zicht te krijgen op mogelijke onderliggende oorzaken, en omdat wij ons werk doen vanuit geheel andere paradigma’s, zou in de nabije toekomst wel eens kunnen blijken dat de reguliere wetenschap en de complementair, natuurgeneeskundige wetenschap elkaar prachtig kunnen gaan aanvullen.

Top

Regulier bekende en erkende oorzaken
Een enkele keer wordt het optreden van een auto immuunziekte getriggerd door het optreden van een infec-tieziekte. Zoals het optreden van acuut reuma na een streptococceninfectie, het optreden van een auto-immuunafbraak van de rode bloedcellen (leidend tot ernstige bloedarmoede) na een infectie met het Epstein-Barr virus (M.Pfeiffer). Of na een infectie met Mykoplasmata, kleinste bacteriesoort met grote aanvalskracht en die bij klinisch chemisch onderzoek vaak gemist wordt juist omdat ze zo klein zijn, ontstaat wel eens het beeld van de auto-immuunziekte CIAP, chronisch inflammatoire axonale polyneuropathie. 
Regulier houdt men ernstig rekening met het bestaan van de zogenaamde ‘hygiënetheorie’ waaruit juist het tegenovergestelde blijkt. Hierbij gaat men ervan uit dat het optreden van infectieziekten in de kinderjaren juist bescherming biedt tegen het optreden van zowel allergieën als auto-immuunziekten.
Reguliere medicamenten en andere gifstoffen (zoals zware metalen) kunnen het optreden van auto-immuun-processen veroorzaken. Zo is van procainamide, een medicament gebruikt bij ritmestoornissen, bekend dat het kan aanzetten tot de vorming van antistoffen die een lupus like syndroom veroorzaken. In principe kan elk regulier geneesmiddel een zgn. rash geven.
 
Tevens vindt er steeds meer onderzoek plaats op het grensvlak van psyche, zenuwstelsel, hormoonstelsel en het immuunsysteem, een vakgebied dat aangeduid wordt met Psycho-Neuro-Immunologie (PNI), en dat mogelijk een brug kan slaan tussen het reguliere veld en de zogenaamd alternatieve wereld.
 “Experimenten tonen aan dat mensen van langdurige stress en onzekerheid daadwerkelijk ziek kunnen worden. Langdurige stress verstoort de hormoon-huishouding en dat kan het afweersysteem weer versto-ren. Een verzwakt afweersysteem veroorzaakt allerlei ziektebeelden variërend van lusteloosheid, chronische ontstekingen tot zelfs kanker toe”.
 “PNI is een wetenschap die zich bezig houdt met de invloed van psyche en vele omgevingsfactoren op het functioneren van ons lichaam. Het is de enige geïntegreerde vorm van geneeskunde. Alle organen en orgaansystemen communiceren met elkaar en ondervinden de invloed van positieve en negatieve stressoren van het milieu. Dit betekent dat alle systemen, de psyche, het zenuwstelsel, het hormoonsysteem en het im-muunsysteem voortdurend met elkaar in contact staan.
Ziekten hebben altijd een drietal oorzaken:
• Een biologische oorzaak (b.v. genetisch of een virus),
• Een psychologische oorzaak (b.v. stress of problemen met de eigen persoonlijkheid),
• Een sociale factor (b.v. gezinsproblemen of een werksituatie).

Ziekte is een verstoring van het evenwicht tussen lichaam en geest!”
Psychische problemen veroorzaken geen lichamelijke storingen,
maar zijn het!

Bovenstaande cursief gedrukte tekstgedeelten zijn twee passages uit een artikel dat ik schreef over PNI in de Nieuwsbrief Mens Sana Berichten no 19-06 (Lit.2).

In de CAM-wereld van de Complementary and Alternative Medicine wordt er al heel lang gedacht aan- en gewerkt met vaak aanwijsbare verbanden tussen lichaam, geest en de gehele emotionele belevingswereld van de patiënt. Met name in de klassieke homeopathie is hier het voorschrijven van het zogenaamde simillimum meestal op gebaseerd. En zo wordt er dan relatief vaak gebruik gemaakt van de zogenaamde Nosoden, homeopathische geneesmiddelen gemaakt van ziektemateriaal van de mens, en van een groep van homeopathische geneesmiddelen die de Lanthaniden genoemd worden. In de klassieke homeopathie worden voorschriften gedaan op basis van het totaalbeeld en diepere essenties in het ‘mindbeeld’.

De Lanthaniden, nemen mogelijk een bijzondere plek in bij de homeopathische behandeling van auto-immuunziekten (Lit.3).
Dit is een groep van middelen gemaakt van een aantal weinig bekende metalen uit het periodiek systeem die door collega arts voor homeopathie, Jan Scholten, vrij recent gepresenteerd werden als bij uitstek geschikt voor de behandeling van auto-immuunziekten. Het zijn 15 zwaardere elementen uit de zesde rij onder uit het periodiek systeem. In het periodiek systeem zitten alle ongeveer honderd elementen waaruit het heelal is opgebouwd. De lanthaniden zijn genoemd naar het eerste element Lanthanum van de vijftien elementen. Het woord lanthanum komt het van het Griekse woord Lantanein, dat ‘verborgen’ of verscholen’ betekent. Alle vijftien elementen kenmerken zich door het gegeven dat ze nooit in pure vorm gevonden worden, zij zitten altijd verborgen in verbindingen met andere stoffen. Dat is dan ook de reden waarom Jan Scholten het boek dat hij over de Lanthaniden schreef de “Secret Lanthanides” noemde. Het geven van deze middelen in homeopathische vorm is o.a. gericht op ‘verborgen kwaliteiten’. Ze worden juist aan die mensen gegeven die met een innerlijke ontwikkeling bezig zijn, bij mensen voor wie AUTONOMIE belangrijk is en die hun positie aan het bepalen en ontwikkelen zijn. Zij zijn vaak met vragen bezig zoals: “Wie ben ik zelf?” Auto is het woord voor zelf en ‘noom’ betekent ‘wet’ of ‘regel’. Autonomie staat dan ook voor zelf+regel. Zelf regels hanteren, zelf de baas zijn. Ze zeggen vaak: ‘ik doe het zelf wel’, ‘ik wil mijn eigen leven leiden’ en ‘ik wil geen baas boven mij’. Zij starten dan ook vaak een eigen bedrijf, maar kunnen zelf slecht baas zijn, want ze vinden dat ieder ander ook autonoom moet zijn. Niet zelden zijn het artsen of therapeuten.

De Lanthaniden zijn:
Lanthanum nr 57, Cerium nr 58, Praseodymium nr 59, Neodymium nr. 60, Promethium nr 61, Samarium nr 62, Europium nr 63, Gadolinium nr 64, Terbium nr 65, Dysprosium nr 66, Holmium nr 67, Erbium nr 68, Thulium nr 69, Ytterbium nr 70, Lutetium nr 71 .

Top

Onderzoek door mij naar de plaats van gepotentieerde vit.B12 in de behandeling van auto-immuunziekten.
Toen ik volop bezig was om patiënten met B12 tekort op te sporen en te behandelen kwam ik op een zeker mo-ment op het idee om patiënten, naast de substitutie van vit.B12, ook te behandelen met de homeopathische vorm van vit.B12. Omdat er op dat moment alleen nog maar gepotentieerde cyanoco-balamine voorhanden was werden, op mijn verzoek door apotheker Martin Dicke van de Hahnemann apotheek in Heiloo, ook de twee andere vormen van B12 gepotentieerd: dus nu bestaan ook hydroxocobalamine 30K en 200K en methylcobalamine 30K en 200K. Ik was bij het schrijven van de nieuwsbrief over B12 tekort al op zoek naar de psycho-energetische betekenis(sen) van de B12 problematiek, zie het artikel de zielekracht van vitamine B12(Lit.4) van mijn hand, en ontdekte dat BESTAANS-RECHT het recht nog niet (geheel) verworven hebben om er te (mogen) zijn. Zij worden vaak geboren tegen de verdrukking in die medische complicaties veroorzaken in de zwangerschap en tijdens de bevalling. Ik ben nu uitgebreid ervaring aan het opdoen met het voorschrijven van gepotentieerde vormen van vit.B12. Er lijkt een zijdelings verband te bestaan met de problematiek van de lanthaniden (auto-immuunziekten). Eerst je bestaansrecht verwerven en meteen daarna je autonomie verwerven. Met name de grote interesse in esoterische zaken en spirituele aangelegenheden hebben zij gemeen. Zij willen graag een rol vervullen bij het helings- of wordingsproces van anderen. Ik zal blijven rapporteren over mijn onderzoekingen op dit punt.

In mijn praktijk zie ik heel vaak dat het optreden van auto-immuunziekten beschouwd kan worden als ‘een etage bovenop’ het optreden van allergieën.
Dit is echter niet altijd het geval, een heel enkele keer kom ik een patiënt tegen met één of meerdere auto-immuun-ziekten zonder de aanwezigheid van allergieën. Dit betekent dat er nog andere aanwijsbare om-gevingsfactoren moeten zijn die kunnen leiden tot het ontstaan van auto-immuunziekten, daarbij kan gedacht worden aan chemische belasting, stralings-belasting (geopathie en/of elektrosmog), voedseltekorten, chronische stress, enz.

Nieuwe auto-immuunziekte in de humane geneeskunde?
Het is voor mij wel heel bijzonder om hier nu al te kunnen beschrijven dat vermoedelijk de meest voorkomende auto-immuunziekte: Exocriene Pancreas Insufficiëntie (EPI) is. Het is al groot nieuws dat de ziekte bij mensen bestaat en nog verrassender is het feit dat de ziekte meteen de eerste plaats lijkt op te eisen. De patiënt gaat antistoffen vormen tegen de eigen pancreas (alvleesklier) waardoor de functie (sterk) achteruit gaat. Er worden dan onvoldoende spijsverteringsenzymen (trypsine, amylase, lipase en aminopep-tidasen) geproduceerd zodat het voedsel niet goed verteerd wordt. Ik heb dit ziektebeeld afgelopen zomer zelf voor het eerst (in de humane geneeskunde) ontdekt toen ik een dertigtal patiënten vond die een tekort hadden aan alle acht de essentiële aminozuren. Door te speuren op het internet vond ik de verklaring hiervoor op de sites van dierenklinieken: bij honden blijkt het een bekend ziektebeeld te zijn. Met de hartelijke dank aan de dierenartsen, er zouden meer contactlijnen moeten zijn tussen de veterinaire geneeskunde en de humane geneeskunde om elkaar eerder te informeren over dit soort nieuwe ontwik-kelingen.

Door o.a. het tekort aan aminopeptidasen en trypsine worden eiwitten niet of onvoldoende gesplitst waardoor de patiënt niet meer over de acht essentiële aminozuren kan beschikken. Blijkbaar kan een auto-immuunziekte op tamelijk subtiele wijze tot ernstige functieproblemen van een orgaan leiden zonder dat het orgaan zichtbaar te gronde gaat, want anders hadden we deze ziekte wel eerder ontdekt. Of anders geformuleerd: ik beschik met de BICOM apparatuur blijkbaar over een zo gevoelige test-methode dat ik ziekten kan opsporen die op reguliere wijze (nog) niet te traceren zijn.
Ondertussen heb ik in een half jaar tijd reeds bij 150 patiënten de diagnose EPI gesteld terwijl ik er een jaar over deed om 150 patiënten te diagnosticeren met de ziekte van Addison-Biermer, vitamine B12 tekort meestal door antistofvorming tegen het opnamemechanisme van B12.
Deze laatstgenoemde auto-immuunziekte komt volgens schattingen bij 5-10% van de bevolking voor (volgens een artikel in het NTvG in december 2005) terwijl dit nu meestal niet gediagnosticeerd wordt. Deze twee feiten bij elkaar voegend doet vermoeden dat EPI dus twee keer zo vaak voorkomt: bij 10-20% van de bevolking. Voorlopig is er dus nog genoeg werk aan de winkel, eerst aantonen dat het ziektebeeld ook bij mensen bestaat en dan gaan publice-ren over de erg goede resultaten die ik boek met het in eerste instantie voorschrijven van Panzytrat capsules, caps. die de ontbrekende spijsverterings-enzymen bevatten, en in tweede instantie het herstellen van de functie van de alvleesklier, zodat de patiënt het weer zelf kan doen zonder hulpmiddelen. Voor meer informatie over EPI zie de brochure op de website van Mens Sana: www.menssana.nu

Top

Meest voorkomende auto-immuunziekten in mijn praktijk
Op basis van mijn BICOM metingen kom ik tot de volgende top 3 van auto-immuunziekten:

1. Exocriene Pancreas Insufficiëntie (EPI), 10-20% van de bevolking!?
2. M.Addison-Biermer (vit.B12 tekort), 5-10% van de bevolking
3. Hypothyreoidie (te langzaam werkende schildklier). (0,02-0,04%, veel zeldzamer dus)
Verder regelmatig voorkomende wat bekendere auto-immuunziekten, die toch veel zeldzamer zijn, zijn:
o.a. M.Crohn (35.000 mensen in NL), colitis ulcerosa (5-10 per 100.000), MS, acuut reuma (jeugd reuma), Reumatoide Arthritis (RA, chronisch reuma) Diabetes Mellitus (suikerziekte) type I, Vitiligo.
En dan zijn er nog allerlei veel minder bekende, nog veel zeldzamere vormen van auto-immuunziekten zoals (en ik geef hier slechts enkele voorbeelden):
Polymyalgia reumatica, Lupus Erythematodes (LE), Sclerodermie, enz.

Een eigen integratief onderzoeks- en behandel-model: de BNS Therapie
Door het toepassen van een bepaalde systematiek heb ik persoonlijk de afgelopen twee jaar veel meer inzicht gekregen o.a. in het ontstaan van auto-immuunprocessen, ook al zijn er uiteraard nog erg veel vragen onbeantwoord gebleven.

Ik zie vaak dat een ernstige auto-immuunziekte zich solitair voordoet b.v. Multiple Sclerosis (MS) maar zeker net zo vaak blijft het niet bij één ziekte maar ontstaat de ene auto-immuunziekte na de andere, dan is er sprake van een soort sneeuwbaleffect.
 Enerzijds wordt een cascade van negatieve effecten (in 60-70% van de gevallen) aangezwengeld door een Post Vaccinaal Syndroom (PVS(Lit.6), bijwerkingen van vaccinaties). Dit beschouw ik dan als eerste en vaak vroegst optredende katalysator en niet zelden treedt een vit.B12 tekort op als tweede katalysator. Ook het tekort aan de essentiële aminozuren bij een EPI kan mogelijk een dergelijke rol vervullen, zij het veel minder veelvuldig. Vit.B12 tekort en EPI doen zich nogal eens gezamenlijk voor. En hoe meer er mis gaat des te groter wordt de waaier van aanwezige ziektebeelden die zich in een ziektegeschiedenis gaat voordoen na elkaar. Zo zag ik laatst nog iemand die allerlei allergieën had, die chronisch vermoeid was, die een beeld had van steeds wisselende gewrichtsproblemen en die twee keer een HELPP syndroom had tijdens haar beide zwangerschappen en die later in haar leven ook nog een posttraumatische dystrofie kreeg. Als je alles dan gaat bekijken door de bril van autoimmuunprocessen dan blijkt alles met elkaar verband te houden.
 Anderzijds zijn het voedingsfouten en/of voedingstekorten, waarbij hypoglycemie(Lit.7) in ongeveer 50% van de gevallen een grotere of kleinere rol meespeelt, die de cascade van negatieve effecten over een andere boeg versterken.

Stroomdiagram waarin de aansturing van de cascade van negatieve effecten van
twee verschillende kanten in schema wordt weergegeven. Mens Sana ©


U moet zich in bovenstaand model wel realiseren dat ik bovengenoemde cascade van negatieve effecten bijna altijd zie optreden bij zogenaamd Hoog Sensitieve Persoonlijkheden. Iemand met een Hoog Sensitieve Persoonlijkheid, voor het gemak afgekort met ‘een HSP’, is iemand die heel gevoelig is. Zo gevoelig dat alle zintuigen veel verder open lijken te staan dan bij gewone mensen, zodat zij alles heel scherp waarnemen en registreren. Het is ook net of zij veel minder goed afgeschermd zijn van de buitenwereld; zij staan zo open dat alles (fysieke-, mentale- en emotionele prikkels) heel erg binnenkomt waardoor zij letterlijk ‘lichtgeraakt’ zijn en iets heel kwetsbaars hebben. Het zijn bij uitstek de HSP’s die het slachtoffer worden van alle belastingen die schuil gaan in onze westerse wereld. Zij worden het eerst allergisch, zij hebben te maken met een falende afweer en raken het eerst chronisch vermoeid en zij lopen dan ook groter risico op het optreden van auto-immuunziekten. Dit wil echter niet zeggen dat een ‘niet HSP’ niet in dit traject terecht kan komen maar dat zal statistisch gezien veel minder vaak gebeuren.

Op deze manier werkende heb ik voor mezelf een vast onderzoeks- en behandelschema bedacht en ontwik-keld dat ik de ‘BNS therapie’ heb genoemd omdat het een gecombineerde toepassing is van , het werken met Nosodes (homeopathische geneesmiddelen) en Substitutie therapie, het aanvullen van aangetoonde tekorten. Dit onderzoeks- en behandel-model blijkt zo effectief te zijn dat ik begonnen ben om het te gaan presenteren in de wereld van CAM-artsen en therapeuten. Ik ga hierover een eerste seminar geven op 16 mei 2007 in het Mercure hotel in Putten (meer informatie hierover op onze website: www.menssana.nu). Accreditatie bij de diverse CAM-artsenverenigingen is aangevraagd. 

Bij het schrijven van dit artikel heb ik gebruik gemaakt van informatie uit het Engelstalige boek: ImmunoBiology, The Immune system in health and disease, 6th edition, van Janeway, Travers, Walport en Shlomchik van Yale University School of Medicine te New York en Londen, uitgegeven door GS Garland Science, ISBN 0-8153-4101-6.

Hans Reijnen, arts voor homeopathie (VHAN) en bioresonantie (ABB)           December 2007
Mens Sana,
Centrum voor Integrale Geneeskunde (CIG)
www.menssana.nu.

Literatuuropgave:
1 Genomen uit het artikel: Auto-Immuunziekten, geschreven door collega arts voor homeopathie Frans Kusse in het tijdschrift Homeopathie van de KVHN, nr 2, jaargang 117 in april 2006.
2 Genomen uit het artikel: Psycho-Neuro-Immunologie, van de hand van de schrijver van dit artikel, verschenen in de Mens Sana Berichten no 19-06, te vinden op de website van Mens Sana: www.menssa-na.nu onder de link Nieuws, nieuwsbrieven.
3 Genomen uit het artikel: Lanthaniden en auto-immuunziekten, het verslag van een interview dat Margerite Pelt, VHAN arts afnam van Jan Scholten, arts voor ho-meopathie te Utrecht, naar aanleiding van het verschijnen van zijn nieuwe boek: Secret Lanthanides.
4 Het artikel: De zielekracht van vitamine B12, schreef ik in de Mens Sana Berichten no 23-07 die geheel gewijd was aan M.Addison-Biermer (vitB12 tekort), te vinden op de website van Mens Sana: www.menssana.nu onder de link Nieuws, nieuwsbrieven.
5 Meer informatie over het ziektebeeld van Exocriene Pancreas Insufficientie (EPI) is te vinden in de brochure op de website van Mens Sana: www.menssana.nu onder de link Publicaties, ziektebeelden.
6 U vindt veel op de praktijk gerichte informatie over Het Post Vaccinaal Syndroom (bijwerkingen van de vaccinaties) in een uitgebreid artikel van mijn hand op de website van Mens Sana: www.mens-sana.nu onder de link Publicaties, voor professionals, De voor- en nadelen van het Rijks Vaccinatie Programma (RVP).
7 U vindt beknopt alle in de medische praktijk benodigde informatie over Hypoglycemie in de brochure door mij geschreven op de website van Mens Sana: www.menssa-na.nu onder de link Publicaties, ziektebeelden. Deze brochure vormt, samen met brochure no 1 no 2 over voeding een minicursuspakket over ‘echt gezond eten vanuit de natuurgeneeskunde’. Wie een maxicursuspakket wil kan de reader bestellen over de Gluc O mens-methode, een universele eet-en leefwijzer geschreven door mij.
8 U vindt een artikel over HSP’s op de website van Mens Sana www.menssana.nu onder de link Publicaties.

Top                                                    Home