Chronisch Vermoeidheids Syndroom (CVS)

4: CHRONISCH VERMOEIDHEIDS SYNDROOM (CVS), nog niet geheel verschenen

Dr. Hans Reijnen schreef wel reeds een artikel: Protocol voor de behandeling van CVS.

Een Chronisch Vermoeidheids Syndroom (CVS) wordt gedomineerd door een vermoeidheid die langer duurt dan 6 maanden en waarvoor regulier geen oorzaak gevonden kan worden. Soms gaat de vermoeidheid gepaard met chronische pijn (zoals bij fibromyalgie) en/of hersenfunctiestoornissen (zoals bij ME: myeloencefalopathie). Deze diagnosen worden soms afzonderlijk gebruikt voor verschillende ziektebeelden, soms worden ze als synoniem beschouwd. De reguliere aanpak bestaat in het aanbieden van Cognitieve Therapie (psychotherapie) die vooral gericht is op de acceptatie van het probleem en het ‘er beter mee leren omgaan’, voor veel patiënten is dit zinvol. Maar het advies is om, alvorens zich hieraan te onderwerpen, eerst een diepgaand onderzoek door een arts in de natuurgeneeskunde te laten doen, die goed thuis is in dit onderwerp. Bijna altijd worden dan onderliggende oorzaken gevonden die heel goed te behandelen zijn.

Chronische vermoeidheid is maar zelden veroorzaakt door maar een paar factoren en veel vaker door een combinatie van vele factoren bij elkaar. Ik zal van beide situaties een voorbeeld geven.

Vroeger leerden we op de universiteit dat de ziekte van Pfeiffer een vaak heftig verlopende, acute infectieziekte is die meestal 6 weken (tot hooguit 8 weken) duurt en dan genees je daar weer van. Het begint meestal met een felle keelontsteking met hoge koorts gedurende 3-5 dagen, vaak zijn de halslymfeklieren opgezwollen en er volgt dan een extreme vermoeidheid. Je mag dan hopen dat je arts niet in de verleiding kwam om een antibioticum te geven, want het helpt niet alleen niet, het geeft soms zelfs heel vervelende reacties. Ooit vroeger herstelde iedereen!? daarvan, maar het gebeurt nu steeds vaker dat iemand nog één of meerdere jaren veel te vermoeid blijft omdat hij/zij er blijkbaar niet geheel van kan herstellen. Dit wordt dan ook wel een Post Viraal Syndroom genoemd. Nu kun je je in zo'n situatie natuurlijk afvragen hoe het dan komt dat de één wel volledig herstelt en de ander niet. Vaak blijkt dan dat er inderdaad nog wel een paar factoren te vinden zijn die maken dat iemands weerstand tijdelijk of duurzaam is afgenomen. Dat kan zijn omdat je al maanden (of jaren) over je grenzen gegaan bent, het komt ook veel voor dat de weerstand chronisch is aangetast door teveel ongezonde voeding. Zo'n situatie als hierboven beschreven is voor de meeste artsen voor homeopathie (e.a. natuurartsen) niet zo moeilijk om te analyseren en effectief te behandelen (2-4 maanden).

Veel ingewikkelder wordt het wanneer iemand al jarenlang chronisch moe is en dat dan vaak veroorzaakt blijkt te zijn door een complex van onderliggende oorzaken. Het gebeurt dan nogal eens dat er wel één of enkele oorzaken gevonden worden in de natuurgeneeskundige praktijk, dat de patient dan ook wel wat vooruit gaat maar dat de kern van het probleem toch blijft bestaan. Ik ben dan ook heel gelukkig, als behandelend arts, dat ik sinds de komst van het bioresonantieapparaat (BICOM 2000) in mijn praktijk in de zomer van 2005, een enorme sprong vooruit heb gemaakt in het begrijpen van het Chronisch Vermoeidheids Syndroom en van daaruit natuurlijk ook in de behandeling ervan. Omdat ik er nu vaak in slaag om de ingewikkelde puzzel wel helemaal in elkaar te zetten. Ik denk dat een gevalsbeschrijving op deze plek nog het beste kan laten zien hoe complex zo'n ziektegeschiedenis kan zijn en hoe lang het dan ook kan duren voordat je de klus hebt geklaard (6-12 maanden).

Casus

Deze brochure is nog onder constructie